wciąż pisze o Tobie
do Ciebie
Twoje imię przeciąga się leniwie po kolorowych kartkach
czule dotykam te płaskie litery
stale mam wrażenie, że patrzysz na mnie
choć Cię tu nie ma
ciągle Cię widzę
choć nie patrzę
po Twojej opalonej szyi spływa kropla deszczu
który pospiesznie wniosłeś do domu
celebruję ten moment
wdzięczna, że mogłam Cię takiego jeszcze raz zobaczyć
śnię sen o nas
w którym nie znamy gorzkich smaków
czekam na Twój powrót
nie taki codzienny
ale ten najważniejszy
który przywróci tą miłość
do łask
- powinieneś być teraz jak twierdza
niedostępny i niewzruszony -
ale jednak patrzysz na mnie i widzę Twój żal
jak zbity pies wyglądasz i nie wiesz
czy uciekać czy przycupnąć pod stołem
przeczekać
29 LAT. To już ostatni moment na bycie 20latką… uff.
Uff, że już nie MUSZĘ być piękna, jędrna, głupiutka, naiwna, niedoświadczona, niedożywiona, przestraszona, z krótkim stażem, nadgodzinami, na dorobku, z małą ilością pieniędzy, w kolorowych ubraniach. Uff, że już nie muszę się zakochiwać, pić i tańczyć do rana, nadużywać słodyczy, zawstydzać się, podobać się, że nie muszę być ambitna, energiczna, stale gotowa.
Uff, że już nie muszę, tylko po prostu mogę, jeśli zechcę. Nie MUSZĘ robić tego co przypisuje się 20latkom a już MOGĘ to co już nie wypada 30latkom 
Bo to co pospolite i naturalne u młodych jest pożądane, poszukiwane u starszych. Zachowując to wszystko przechodzę z większości do mniejszości
Uciekający czas czyni mnie szczęśliwszą i wolną. Nie chciałabym żyć wiecznie, za duża odpowiedzialność;)
“Nic nie może wiecznie trwać, co zesłał los trzeba będzie stracić” - i dobrze!
mieszam łyżeczką w filiżance
i myślę o tym ile kobiet On miał
i ile z nich pozostawiło ślad -
klika do dziś Jego ulubionych płyt
sentyment do słowackich Tatr
lirycznie złe noce
parę zapamiętanych dat
ma usta stworzone do całowania
doskonale męską twarz
roztargniona przy Nim bywam
jak zapewne każda z nich do dziś
mieszam łyżeczką zdecydowanie za długo już
i kolejny raz bez puenty w tym temacie kończę dzień
…
bez lęku i sprzecznych pragnień,
z wiarą w to co czuje, jak myślę,
do czego dążę i na co pozwalam,
z obawami bardzo ludzkimi i strachem który podpowiada instynkt najmądrzejszy,
z apetytem na walkę, demonstrację i profanację wszystkiego w co nie wierzę, co czas zabiera,
co tłamsi i chce pogrążyć w nijakości
pikantnie i lekko słodko mi w ustach,
trochę żartobliwie w sercu
przyszłość jakby otwarta na nowe choć już pełna jest wszystkiego
Wstałam oczywiście koło południa. Leniwa kawa, muzyczka, tulenie, głaskanie… czyli dłuuugie wychodzenie z pościeli
Pełen spokój, relaks, bez pośpiechu, spięcia i nadęcia bo podobno jaka Wigilia taki cały rok 
Ogarnęłam nieco parę kątów, wyszykowałam siebie i mężczyznę…
Choinka: brak
Wypieki: brak
Mycie okien: brak.
Prezenty: w większości są ale też nie specjalnie się spisałam…
Ale jednak mamy z Tomkiem jedną świąteczną tradycję - na święta dezerterujemy
Raz nawet udało się uciec przed Wigilią! (właśnie z sentymentem przeglądamy zdjęcia z tego wypadu) ale tym razem jakoś nie wszyło, więc musimy się z tym zmierzyć.
No nic, może kiedyś jakieś babe nada tym świętom wyższe znaczenie albo przynajmniej zmobilizuje nas do wstawienia tutaj “drzewa” 
a tymczasem za chwilę trzeba będzie startować na pierwszą z dwóch Wigilii…
Byleby przetrwać do jutra;)
WESOŁYCH I SPOKOJNYCH WSZYSTKIM
p.s. 1: tak mi się przypomniało, że w zeszłym roku o tej porze też tutaj pisałam o dziecku… czyli potwierdza się reguła, że kto dużo mówi ten mało robi…
p.s. 2: tradycyjnie (bo podobno dobrze jak jest tradycyjnie) załączam mój świąteczny kawałek
A macie. Aż do znudzenia.
:))
herbata wystygła
włosy zaplatały się na palcu
minęła godzina
niepewność ma lekko kwaśny smak