- powinieneś być teraz jak twierdza
niedostępny i niewzruszony -
ale jednak patrzysz na mnie i widzę Twój żal
jak zbity pies wyglądasz i nie wiesz
czy uciekać czy przycupnąć pod stołem
przeczekać
mieszam łyżeczką w filiżance
i myślę o tym ile kobiet On miał
i ile z nich pozostawiło ślad -
klika do dziś Jego ulubionych płyt
sentyment do słowackich Tatr
lirycznie złe noce
parę zapamiętanych dat
ma usta stworzone do całowania
doskonale męską twarz
roztargniona przy Nim bywam
jak zapewne każda z nich do dziś
mieszam łyżeczką zdecydowanie za długo już
i kolejny raz bez puenty w tym temacie kończę dzień
…
bez lęku i sprzecznych pragnień,
z wiarą w to co czuje, jak myślę,
do czego dążę i na co pozwalam,
z obawami bardzo ludzkimi i strachem który podpowiada instynkt najmądrzejszy,
z apetytem na walkę, demonstrację i profanację wszystkiego w co nie wierzę, co czas zabiera,
co tłamsi i chce pogrążyć w nijakości
pikantnie i lekko słodko mi w ustach,
trochę żartobliwie w sercu
przyszłość jakby otwarta na nowe choć już pełna jest wszystkiego
herbata wystygła
włosy zaplatały się na palcu
minęła godzina
niepewność ma lekko kwaśny smak
ta mała czarna kawa
wypita na rynku
to wszystko
masz swoje sprawy
służbowe podróże
telefony trzy
a jedno tylko serce
filiżanka raz w miesiącu
niecierpliwie i pośpiesznie
bo przejazdem jesteś tylko
filiżanka pusta już
mało dzisiaj rozmawialiśmy
słowa raczej dzielą nas
Wysłałam do Ciebie wiadomość
wartość jej szacuję
na trzy dni milczenia i jeden wzruszenia
gdy już odważysz się spojrzeć mi w oczy
Stan serca – minus jedenaście
chcę coś powiedzieć
- nie mówię
mierzę temperaturę powietrza
mocno na plusie
jestem świadoma tego, że mnie pragniesz
tak odważnie patrzysz za mną
ja nie odwracam głowy ani na chwilę
stan serca nadal ujemny
zapragnęłam wejść na to drzewo
które rośnie dumnie
pod moim oknem
stoi tam i nawet nie wie
że przesłania mi cały widok
jedyne co ma mi do zaoferowania
to ruchome szczeliny między liśćmi
poprzez które wyłapuje kawałki
obrazu tego świata
Ty dajesz mi znacznie mniej
i mimo że nie wystajesz pod moim oknem
wypełniasz całą moją głowę
patrzysz na mnie
mrużąc przy tym oczy
zapragnęłam wejść na Ciebie
Pierwszy wieczór już spłoszył mój spokój
od tamtej pory
niezcałowanymi ustami
szeptałam do Niego wyznania
które następnie
zanim je usłyszał
topiłam w słonej wodzie
-
Z miłości której nie widać
nie będziemy rozliczeni