„Boje się umierać, bo zostawię Cię wtedy samą…”
Dla mnie to najwyższy stan troski o drugą osobę, jaki można osiągnąć. Taki stan osiągają rodzice (a przynajmniej większość z nich), kiedy myślą o swoich dzieciach i jest to naturalne. Mnie zastanawia natomiast ilu ludzi czuje tak, myśląc o swoim partnerze, swojej żonie, dziewczynie, koledze… No ilu? Czy Ty tak czujesz?
W środku nocy
wyrwany nagle ze snu
szeptasz
że podarujesz góry i morza
że czeka mnie piedestał
i najczystsza prawda
A ja nie wierzę w obietnice
bo pełne są zbyt łatwych słów
Może kiedyś…
gdzieś…
przypadkiem znów…
A ty na to
że tak nie można
że lata już nie te
i pusty dom
…
Głupcy zakochują się szybko
w bezmyślnym pośpiechu
i z sercem na dłoni
mówią o wieczności
zapominając
że nie każdej miłości
zegar odmierza czas
Jaka jest różnica między Tobą teraz
a wtedy
kiedy byłeś blisko
miedzy tym mruganiem oczu a tamtym
które zliczałam na palcach
Dotykam teraz Twojej twarzy
oczy, usta
przesuwam się w okolice szyi
moje ręce, jakby nic o niej nie wiedziały
Ty patrzysz na mnie tak
jak nigdy wtedy –
Panie ministrze sprawiedliwości…
Pan mnie obraża.
Nie znam pana, ale widziałem pańską fotografię w gazecie
I czuję się głęboko obrażony,
Na nieszczęście nie tylko przez pana,
Większość instytucji państwowych i społecznych
Jest dla mnie afrontem,
Prawie wszyscy obywatele naszego państwa
Są obelgami skierowanymi bezpośrednio we mnie.
Doprawdy, nieraz zapytuję się komu zależało na zbudowaniu
Tak ogromnej machiny
Z architekturą, wojskiem, prawem i przestępczością,
Żeby mnie
Osobiście mnie nękać
Nawet na rogu ulicy zainstalowano ślepca, żeby mnie
Doprowadzał do szału.
A jakbyście tak np. przysłali mi paczkę z listem:
Panie Bursa
Jest pan niegłupim i niebrzydkim chłopcem
Ofiarowujemy panu tę oto parę butów nr 42
Podpisano: Ludzkość
Rząd
Wzgl. Rada Świata
Ale nie
Na to wam szkoda pieniędzy.
Ale na tworzenie całych ideologii i apostołów, z których
Każdy musi mieć co najmniej 20 par butów (w tym kozłowe
Z cholewkami), po to, żeby mnie robić na złość.
Na to jest grosz
Panie ministrze!
Do pana nie mam ostatecznie pretensji. Jest pan jedną
Gorzką pigułką wrzuconą mi ukradkiem (wasze dowcipy)
Do porannej kawy. Strawię i pana.
Ale prawo, co prawo na to?
——
Andrzej Bursa
I znowu człowiek wydaje pieniądze, których nie ma, na rzeczy, których nie potrzebuje, by imponować ludziom, których nie lubi
—————-
Danny Kaye
Zastanawialiście się kiedyś jak długo można wychodzić z domu ale tak by nigdy nie znaleźć się na dworze?
Niemożliwie?
Jeden z artykułów jakie ostatnio przeczytałam udowodnił mi, że się da:
taka sobie Pani wychodzi rano do pracy, windą zjeżdża do garażu, tam wsiada w samochód, jedzie do pracy, wjeżdża do podziemnego garażu i dalej windą do pracy…
A do sklepu podobnie - centrum handlowe z parkingiem oczywiście podziemnym…
Zdarzyło Ci się kiedyś, że ktoś zapytał: czy padał u was dziś deszcz? - a ty nie wiedziałeś co powiedzieć?
Ile trwa zanim się zorientujemy…
Małe zdarzenie
ledwo większe niż nic
kilka zdań bardzo prostych
ze stromej górki wypuszczonych
Teraz tylko udaje, że nie patrzę na Ciebie
mrużę oczy, zamazuje się rozgrzany horyzont
widzę serwetki w kratkę i wino w dzbanku
Noc z taką pełnią z dala od kontynentu
już nam się nie zdarzy
W tej ciszy, każde przełknięcie silny
jak rzucony kamień
_______
Jak mam Cię teraz dotknąć tak
by starczyło na całe życie?
W anioły nie wierzę postanowiłam dziś
Halinko moja droga, pora nam iść
Twe wiersze mam w sercu, wolność i Jego
On czasem rozbawi, wystarczy na podróż
tańczyć nie leżeć będę i pić
mówić za dużo, nawet i tyć
będę się kochać i śmiać
chcę zapomnieć
i potem tak trwać
zapukamy - otworzą
walizki mamy dwie
zapytamy - przeproszą
i powiedzą, że nie
Historia ma początek
na Tobie i Mnie
bez żadnych obaw, dzień pachnie bzem
bose mamy stopy, ale twardy sen
o kobiety, z którymi się śmiejesz
które dotykają Cię, przypadkiem, w trakcie rozmowy
o to, że być może poszedłbyś z każdą która poprosi
a przecież odeszłam od Ciebie
i miało tak zostać na całe życie
a okazało się, że tylko na chwilę